พระเทพสิทธาจารย์ หรือที่ศาสนิกชนทั่วไปเรียกด้วยความเคารพว่า หลวงปู่จันทร์ วัดศรีเทพประดิษฐาราม อำเภอเมือง จังหวัดนครพนม
ชาติภูมิ
พระเทพสิทธาจารย์ ฉายา เขมมิโย นามเดิม จันทร์ สุวรรณมาโจ เกิด ฯ วัน
จันทร์ ที่ 5 ธันวาคม 2424 จุลศักราช 1243 ตางกับขึ้น 15 ค่ำ เดือนอ้าย (เดือน 1) ปีมะเส็ง ฯ บ้านหมู่ที่ 3 ตำบลท่าอุเทน อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม โยมบิดาชื่อ วงศ์เสนา สุวรรณมาโจ โยมมารดาชื่อไข สุวรรณมาโจ
อัธยาศัยทั่วไป
พระเทพสิทธาจารย์ มีอธยาศัยกว้างขวางมาก ท่านดำเนินปฏิปทาตามสมเด็จ
พระพุทธองค์โดยแผ่เมตตาไม่มีปราณทุกชาติศาสนาดูท่านจะมีเมตตาเหมือนกันหมด จนได้นามว่า ราชาแห่ความเมตตา
การปกครอง
พระเทพสิทธาจารย์ มีการปกครองทีเปี่ยมด้วยความเมตตา ท่านให้ความเมตตาเสมอกันหมดในบุคคลทุกชาติ ชั้น วรรณะ ถ้าหากมีพระภิกษุสามเณรที่อยู่ในความปกครองมีการผิดเกิดขึ้นหลวงปู่จะเรียกมประชุมพร้อมกัน แล้วทำการสอบสวนจนเป็นที่พอใจของทุกภาค หลวงปู่ได้ปกครองพระมาทั้งสองนิกายดูจะไม่มีกีกระทบกระทั้งกันเลย และยังมีการสวดมนต์แบบมคธของพระธรรมยุติกนิกายได้เหมือนกันหมด จนสมเด็จพระสังฆราชสกลมหาสังฆปรินายก ตรัสถาม เมื่อครั้งเสด็จไปทำบุญอายุหลวงปู่ เมื่อปี พ.ศ. 2513 ซึ่งขณะนั้นหลวงปู่มีอายุครบ 90 ปีบริบูรณ์
อวสานชีวิต
พระเทพสิทธาจารย์ วัดศรีเทพประดิษฐาราม จังหวัดนครพนม มีอาการไข้เล็กน้อยเท่านั้น ไม่น่าจะถึงแก่มรณภาพไปอย่างรวดเร็วอย่างนี้ แต่เพราะโรคชราภาพของท่านมีอยู่ในทุกรูปทุกนาม ครั้นถึงวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2516 เวลา 08.00 น. พระเทพสิทธาจารย์ก็ได้มรณภาพลงด้วยอาการสงบนำความเศร้าสลดมาแกลักธิวิหาริก อันเตวาสิก และพุทธศาสนิกชนโดยทั่วไป สังขารทั้งหมดเป็นสภาพธรรมที่สลายไปตามเหตุปัจจัย พระเทพสิทธาจารย์ก็เป็นสังขารก้อนหนึ่งเหมือนกัน ท่านจึงได้จากลูก หลาน เหลน ไปตามสภาพของสังขารแต่คุณงามความดีที่ท่านได้กระทำไว้แก่ชาติ ศาสนา และสรรพสัตว์โลกมีประมาณนี้จะเป็นรอยประทับมั่นในดวงพระหฤทัยของทุกท่าน
